<\/span>
ประวัติวัดวงศมูลวิหาร<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

<\/td>\r\n

\r\n         อุโบสถวัดวงศมูลวิหาร เป็นโบราณสถานซึ่งตั้งอยู่ในเขตพื้นที่อู่ทหารเรือธนบุรี กรมอู่ทหารเรือ ได้สร้างขึ้นในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ (สร้างก่อน พ.ศ.๒๔๐๐) มีรูปแบบสถาปัตยกรรมและศิลปะตกแต่ง ช่วงสมัยรัชการที่ ๓<\/span>,๔ และ ๕ ผสมผสานกันอย่างงดงาม<\/span><\/span><\/span><\/p>\r\n         แต่เดิมนั้นพื้นที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาตั้งแต่คลองมอญจนถึงคลองวัดระฆัง เป็นพระนิเวศน์เดิมของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ครั้งยังเป็นพระมหากษัตริย์ศึก โดยทรงย้ายมาจากบ้านอัมพวามาตั้งจวนหรือพระนิเวศน์บริเวณปากคลองมอญ เมื่อ พ.ศ.๒๓๑๑ และขยายอาณาเขตไปจนถึง \"อู่กำปั่น\" (คือบริเวณกรมอู่ทหารเรือในปัจจุบัน) ต่อมาได้พระราชทานพระนิเวศน์แห่งนี้ให้แก่พระราชโอรสและพระบรมวงศานุวงศ์<\/span><\/span><\/p>\r\n         กระทั่งถึงสมัยที่กรมขุนธิเบศร์บวร พระโอรสในพระสมเด็จพระบวรราชเจ้า มหาเสนานุรักษ์ประทัด ณ พระนิเวศน์เดิมนี้ ได้ทรงสร้างวัดขึ้นหลังวังหรือทางด้านเทิศตะวันตกของพระนิเวศ ระยะเวลาการสร้างยาวนานต่อเนื่อง จึงเป็นเหตุให้ผสมผสานรูปแบบสถาปัตยกรรม และงานศิลปะตกแต่งจากหลายยุคหลายสมัย ต่อมาทรงถวายที่วัดและงานสร้างวัดที่ค้างแด่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ ๔ ทรงเป็นองค์อุปถัมภ์สร้างวัดต่อ ครั้นเมื่อกรมขุนธิเบศร์บวรสิ้นพระชนม์ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ กรมหมื่นอนันตการฤทธิ์ พระอนุชาต่างมารดาของกรมขุนธิเบศร์บวรประทับ ณ พระนิเวศน์ในลำดับต่อมาและนายกองสร้างวัดต่อ ทั้งพระราชทานนามวัดว่า \"วัดวงศมูลวิหาร\"<\/span><\/span><\/p>\r\n         การก่อสร้างแล้วเสร็จใน พ.ศ.๒๔๑๘ โดยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชการที่ ๕ ต่อมาเมื่อกรมหมื่นอนันตการฤทธิ์สิ้นพระชน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมิได้พระราชทานพระนิเวศน์ให้เจ้านายพระองค์ใดประทับอีก แต่พระราชทานให้เป็นที่ว่าการของ \"กรมอู่ทหารเรือ\"<\/span><\/span><\/p>\r\n         ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชการที่ ๖ ได้พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ถอนพระสงฆ์จากวัดวังศมูลวิหารไปสมทบวัดอื่นตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๕๙ เนื่องจากไม่พัฒนาวัดให้เจริญขึ้นได้ ด้วยเหตุที่ตั้งอยู่กลางสถานที่ปฏิบัติงานของทหารเรือ และได้พระราชทานวัดวงศมูลวิหารให้กระทรวงทหารเรือเป็นผู้รักษาไว้ ทั้งยังทรงมอบหมายให้ สมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิจ เสนาบดีกระทรวงทหารเรือ ในขณะนั้นได้ใช้อุโบสถในการไหว้พระสวดมนต์ และประกอบพิธีทางศาสนา แม้จะไม่มีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่ที่วัด อีกทั้งเหลือเพียงอุโบสถหลังเดียวในพื่นที่รายล้อมด้วยหน่วยงานของกรมอู่ทหารเรือ หากแต่กรมอู่ทหารเรือได้ทำนุบำรุง รักษาอุโบสถวัดวงศมูลวิหาร และใช้ประกอบพิธีทางศาสนาที่สำคัญ เสมอมา เช่น การจัดพิธีอุปสมบทให้แก่กำลังพลของกรมอู่ทหาเรือเป็นประจำทุกปี ซึ่งสืบทอดกันมาตั้งแต่ครั้ง พลเรือตรี พระจักรานุกรกิจ (วงษ์ สุจริตกุล) เจ้ากรมอู่ทหารเรือลำดับที่ ๑๔<\/span><\/span><\/p>\r\n  <\/span><\/p>\r\n Unseen Thailand พระประธานหันตามความยาวของอุโบสถ<\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\r\n      เมื่อกรมขุนธิเบศร์บวร ได้ทรงสร้างวัดขึ้นหลังวังหรือทางด้านทิศตะวันตกของพระนิเวศน์   นั้น <\/span><\/span><\/span><\/span>ทิศทางขออุโบสถและพระประธานได้หันหน้าไปทางทิศตะวันอ<\/span>อก ซึ่งเป็นทิศทางเดียว   กับแม่น้ำเจ้าพระยาเส้นทางสัญจรสายหลัก ตรงตามคติความเชื่อ    <\/span><\/p>\r\n  เรื่องการจัดวางผังพระพุทธ   รูป ที่สืบเนื่องจากพุทธประวัติ คือช่วงที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ได้ประท้บนั่งขัดสมาธิอยู่ใต้<\/span>ต้นโพธิ์  หันพระพักตร์ไปยังทิศตะวันออกติดกับแม่น้ำเนรัญชวา<\/span><\/p>\r\n <\/span><\/p>\r\n    ต่อมากรมขุนธิเบศร์บวรประชวรบ่อยครั้งโดยไม่ทราบสาเหตุ จึงลงความเห็นกันว่าอาจเป็นผลสืบเนื่องมาจาก การสร้างวัดและพระพักตร์ <\/span><\/span><\/span>ของพระประธานหันไปทางทิศตะวันออก ซึ่งไปตรงกับตำหนักที่ประทับ <\/span><\/span><\/span>(บริเวณอู่หมายเลข ๒ อู่ทหารเรือธนบุรี กรมอู่ทหารเรือในปัจจุบัน) จึงเป็นเหตุให้ย้ายพระ <\/span><\/span><\/span>ประธานไปประดิษฐานทางด้านแปตามความยาวของอุโบสถ <\/span><\/span><\/span>แล้วดัดแปลงด้านหน้าอุโบสถหันด้านแปตามพระประธาน คือ ทางทิศเหนือ ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของวัดวงศมูลวิหาร<\/span><\/span><\/span><\/p>\r\n  <\/p>\r\n งานพุทธสถาปัตย์และการอนุรักษ์<\/span><\/p>\r\n <\/span><\/p>\r\n วัดวงศมูลวิหาร เป็นอารามหลวงขั้นตรี ชนิดสามัญ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาให้ใช้อุโบสถทำสังฆกรรมต่างๆ เขตวิสุงคามสีมา <\/span>ของวัดวงศมูลวิหารเป็นรูปแบบติดกับตัวโบสถ์ ไม่มีการถอดถอนรูปแบบอุโบสถขนาดกลาง แบบ ๕ ห้อง ตั้งอยู่บนฐานรับเอวขัน <\/span>(เอวขัน หมายถึง ฐานอุโบสถที่ตั้งบนฐานรับอีกชั้นหนึ่ง) เอวขันเป็นแบบฐานปัทม์ มีลูกแก้ว มีพะไลแบบระเบียงและมีเฉลียงหน้าเฉลียงหลัง ตามรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยรัชกาลที่ ๔ <\/span><\/span><\/span><\/p>\r\n   เมื่อมีการปรับตำแหน่งประดิษฐานพระประธานมาตั้งชิดผนังด้านทิศใต้ เพื่อหันพระพักตร์ไปทางทิศเหนือ ช่วงหน้าต่างตรงช่องกลางด้านนี้ จึงได้แก้ไขให้เป็นประตูทางเข้า รูปแบบซุ้มประตู หน้างต่าง ทำกรอบซุ้มแบบเรือนแก้ว คือ มีการนำดอกไม้มาประดับให้เกิดเป็นซุ้มแบบใบไม้ ดอกไม้ มีทรงเรือนแก้ว แบบศิลปะะตกแต่งสมัยรัชกาลที่ ๓ ผสมผสานกับรูปแบบปูนปั้นสมัยรัชกาลที่ ๔ ที่ได้เปลี่ยนขบวนลายที่ประดับกรอบประตู เป็นลายดอกไม้ อยู่ในวงกรอบแบบเรือนแก้ว เรียกว่า \"ลายอย่างเทศ\" รูปทรงหลังคาซ้อนสองชั้น หลังคามุงกระเบื้องเคลือบสี มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันลายใบเทศปิดทองประดับกระจก<\/span><\/p>\r\n   พระประธาน\"พระพุทธวงศมูลมิ่งมงคล\" (ได้รับพระราชทานนามจากสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก เมื่อ พ.ศ.๒๕๕๔) เป็นพระพุทธรูปแบบสมัยรัตนโกสินทร์ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง ๒.๖๐ เมตร สูงจากทับเกษตรถึงรัศมี ๓.๓๘ เมตร พระพุทธรูปด้านข้าง เป็นพระพุทธรูปปางห้ามพยาธิ และปางห้ามแก่นจันทร์ ประดิษฐานในซุ้มหินอ่อนแบบศิลปะโกธิค (<\/span>Gothic) ซึ่งเป็นที่นิยมในสถาปัตยกรรมสมัยรัชการที่ ๕<\/span><\/span><\/span><\/p>\r\n  <\/p>\r\n งานบรณปฏิสังขรณ์อุโบสถวัดวงศมูลวิหาร<\/span><\/p>\r\n  <\/p>\r\n                    <\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\r\n <\/div>\r\n             ความก้าวหน้าในการดำเนินงาน             <\/span>  <\/span><\/p>\r\n <\/p>\r\n  <\/p>\r\n <\/p>\r\n  <\/p>\r\n <\/p>\r\n <\/p>\r\n <\/p>\r\n <\/p>\r\n <\/p>\r\n <\/p>\r\n <\/p>\r\n <\/div>\r\n แจ้งความประสงค์บริจาคเงิน<\/span><\/p>\r\n  <\/p>\r\n <\/span><\/p>\r\n  <\/span><\/p>\r\n  <\/p>\r\n<\/td>\r\n

\r\n  <\/span><\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n  <\/p>"]]> https://dockyard.navy.mi.th/storage/frontend/article/23357/image_thumbnail_th.jpg> 23357 24.10.2567